X
تبلیغات
پرورش و نگهداری انواع گیاهان

پرورش و نگهداری انواع گیاهان

این وبلاگ برا اطاع رسانی میباشد

نحوه نگهداری و شرایط رشد لاکی بامبو

بامبو به خودی خود گیاهی شگفت انگیز و دارای انرژی صلح آمیز و خردمندانه است.
بامبوهای خوش یمن یا (Lucky Bamboo) از محبوبترین ابزارهای کارگشایی در فنگ شویی به شمار میروند و جالب اینجاست که این گیاهان، بیش از هر وسیله دیگر فنگ شویی مورد غفلت و بی توجهی قرار میگیرند. من خود شاهد دهها و صدها بامبوی خوش یمن بوده ام که برای زنده ماندن تلاش میکردند، ظاهرشان نشانه بی توجهی و تنها نشانه بارز خوش یمنی آنها، موفقیت در امر “بقا” بود.

هرچند مراقبت از این بامبوها ساده است و خود گیاه هم اصولا مقاوم و صبور است، اما مانند هر موجود زنده دیگری نیازمند توجه و علاقه است. از لمس کردن آن نترسید و مراقبش باشید. هرچه باشد بمبو به خاطر نیروی حیات و رشد قدرتمند خود دارای ارج و قرب شده و خوش یمن لقب گرفته است.

راستی چرا این بامبو، خوش یمن است؟
بامبو به خودی خود گیاهی شگفت انگیز و دارای انرژی صلح آمیز و خردمندانه است. این گیاه به ما می آموزد که چگونه انعطاف پذیر و در درون باز و آزاد باشیم تا روح ما بتواند آزادانه در درونمان حرکت کرده و وجود ما را درمان کند.

اگر این شانس را داشته باشید که بامبو در باغچه خانه شما بروید، میدانید که صدای این گیاهان تا چه حد آرامش بخش و تقریبا صدایی متعالی است. این صدا در مورد زنگوله های بادی که با بامبو ساخته میشوند و همچنین کفپوشهای بامبو نیز صادق است. به طور کلی، دلیل اصلی اینکه این گیاه خوش یمن دانسته میشود این است که این گیاه میتواند با قرار گرفتن در شرایط مناسب، هر پنج عنصر اصلی فنگ شویی آب، آتش، خاک، چوب و فلز را در محیط زیست خود وارد کند. به این ترتیب که:

• چوب: خود گیاه
• خاک: زمینی که گیاه از آن میروید
• آب: آبی که گیاه با کمک آن رشد میکند
• آتش: روبان قرمز یکه به نشانه آتش به گیاه یا به ظرف آن بسته میشود.
• فلز: اگر ظرفی که بامبو در آن قرار میگیرد شیشه ای باشد، در دسته عنصر فلز قرار میگیرد. اگر گلدان از جنسی چون سفال یا سرامیک باشد، معمولا سکه یا تصویری فلزی به همراه دارد.

تعداد ساقه های گیاه بامبو نیز بسیار مهم است و هر تعداد ساقه معنای متفاوتی دارد:
• ۳ برای خوشبختی
• ۵ برای سلامتی
• ۲ برای عشق و ازدواج
• ۸ برای ثروت و فراوانی
• ۹ نیز که عددی خوش یمن محسوب شده و عددی برای خوشبختی و شانس در همه امور زندگی است.

توصیه هایی مختصر و مفید برای نگهداری از بامبوی خوش یمن
میلیونها تن از صاحبان خوش شانس بامبوی خوش یمن در سراسر جهان میدانند که این گیاه، برای منزل و محل کار بهترین انتخاب است زیرا تنها به دو سه سانتیمتر آب در ظرفش و نور غیر مستقیم آفتاب نیاز دارد تا خوش و خرم باشد.

بامبوی خوش یمن چیست؟
گیاهی که قرنهاست به نام بامبوی وش یمن شناته میشود، اصلا بامبو نیست و از دسته گیاهان دراکانیا Dracaena و ویشاوند جهش یافته خانواده سوسنیان است که در جنگلهای بارانی تاریک مناطق حاره در آسیای جنوب شرقی و آفریقا میروید.

این گیاه به چه مقدار مراقبت نیاز دارد؟
نیازهای اصلی این بامبو بدین شرح است: تمیز نگهداشتن آب آن با تعویض هفتگی. مقدار آب باید تا اندازه ای باشد که تقریبا تا ۲.۵ سانتیمتری بالاتر از انتهای پایینی ساقه قرار بگیرد. این گیاه نور فراوان اما غیر مستقیم آفتاب و دمای ۱۸ تا ۲۲ درجه سانتیگراد را ترجیح میدهد. هرچند درباره غذا دادن به این گیاه عقاید متلفی وجود دارد، اما بامبوی خوش یمن هم یک موجود زنده است و بدنیست هر از گاهی مقداری کود ملایم، مانند کود بنفشه آفریقایی به آب آن اضافه شود. از آنجایی که رشد گیاه با مقدار غذای آن متناسب است، با تغذیه آن با مقادیر اندک کود میتوانید همواره گیاه را در اندازه ای قابل کنترل نگهدارید.

چرا برگهای گیاه زرد میشوند؟
دو عامل اصلی زرد شدن برگ بامبو از این قرارند: ۱) نور مستقیم بیش از حد و ۲) آب لوله کشی مورد استفاده برای گیاه بیش از حد نمک یا فلوراید دارد. برای اینکه گیاهتان دوره پربار و جدیدی آغاز کند، آن را از تابش مستقیم نور آفتاب دور کرده و آب آنرا تنها از آب فیلتر شده یا آب معدنی طبیعی تامین کنید.

یا میتوان بامبوی خوش یمن را قلمه زد؟
بله. ساقه های تازه را میتوان با استفاده از یک چاقوی تیز از گیاه اصلی جدا نمود. ساقه باید از زیر بند بریده شود و در آب تازه و تمیز قرار بگیرد. برای سرعت بخشیدن به رشد جوانه های تازه، اسپری کردن مختصر ساقه با آب نیز توصیه میشود.

تعویض گلدان بامبو چگونه است؟
بامبو نیز مانند هر گیاه خانگی گلدانی دیگر میتواند به گلدانی در حدود ۵ سانتیمتر بزرگتر از گلدان اولیه منتقل شود یا به طور دائم در مخلوطی از ماسه و خاک که به خوبی زهکشی شود (آب اضافه آن خارج شود) کاشته شود. برای جلوگیری از پوسیدگی ریشه، باید در بین هر دو آبیاری ، خاک گیاه را بررسی کنید و درصورتی که سطح روی آن خشک شده باشد، آنرا آبیاری نمایید.

روش نگهداری گیاه بامبو بسیار ساده است ، اين گياه را می توان در آب و یا خاک ژله ای نگهداری كرد .


نگهداری بامبو در آب : در روش  نگهداری بامبو در آب نباید تمام ساقه را در آب قرارداد ، بلکه باید فقط  3 تا 5 بند پايین آن در آب باشد . اگر تمام ساقه داخل آب قرار گیرد ، ريشه تمام سطح ساقه را مي پوشاند و اين از زيبايي گياه مي كاهد.
براي نگهداری بامبو در آب معمولی ابتدا می باید حدود دو ساعت آب را کنار بگذاريد تا کلر آن كاملاّ از بین برود ، زیرا کلر آب باعث زرد شدن گیاهان سبز می شود . پس از گذشت مدت زمان ياد شده بامبو را در آن قرار دهيد .


 لازم به يادآوريست که هر 15 الی 20 روز یک بار بايد آب گياه بامبو را عوض كرد . بامبو ، املاح موجود در آب را جذب  و به اين ترتيب رشد می کند . با تعویض آب ، املاح مورد نیاز در اختیار گياه قرار مي گيرد و در نتيجه ، رشد سريع تر را شاهد خواهيد بود.
 یاد آور می شویم هرگز نبايد از آب معدنی براي نگهداري بامبو استفاده شود ، زيرا آب معدنی دارای فلوئر است و وجود این ماده باعث زرد شدن گیاهان سبز می شود .


خاک ژله ای : به منظور نگهداری گياه بامبو در خاک ژله ای ابتدا باید بامبو را در آب قرار داد تا ریشه كند . حدودا دو ماه ونيم پس از آنکه بامبو به ریشه نشست می توان آن را داخل خاک های ژله ای قرار داد . در زمان هایی که قصد تعويض يا شارژ خاک ژله ای را داشتید ، بامبو را داخل آب نگهداری كنيد . لازم به ذكر است در اين روش نگهداري ، املاح مورد نیاز بامبو از طریق خاک ژله ای تامین می شود .

کاشت بامبو در خاک : گياه بامبو فقط  در خاک های مخصوص مي تواند به زندگی ادامه دهد . از خصوصیات این نوع خاک ها ، قابليت نگهداری آب به مدت طولانی را مي توان نام برد . رشد بامبو در این خاک ها افزایش می یابد. بامبو ، گیاهی است که در رطوبت 70 درصد در جنوب شرقي آسیا رشد می کند ، اما با دمای معمولی داخل اتاق نيز سازگاري دارد ، البته اگر قصد رسیدگی بیشتر و بهتر از این گیاه را دارید می توانيد در زمان های مختلف ، برگ های گیاه را با آب پاش مرطوب كنيد .

بامبو ، گیاهی است که هم از طریق ریشه و هم از طریق برگ تغذيه مي كند . با پاشيدن آب روی آن در واقع  شما به دو روش ،  مواد غذايي را به گياه تزريق كرده ايد ؛ البته اگر مي خواهيد گياه شما رشد بهتري داشته باشد ، مي توانيد از قطره هاي تقويتي يا اسپري تغذيه استفاده كنيد .

نورگيري : گياه بامبو نیاز به نور مستقیم خورشید ندارد . اين گياه كاملا آپارتمانی است و بهترین نور برای آن نوري است كه در فاصله ي حدود 3 متر از پنجره ای که جلوي آن پرده کشیده شده مي باشد . بامبو با شرايط آب و هوايي ثابت ، سازگار است . از اين رو از نگهداری بامبو مقابل باد کولر ، نزدیک بخاری یا شومینه و یا جلو دري که بعضی  اوقات نسیمی از لاي آن مي وزد ، خود داري كنيد و همچنين از جا به جا کردن آن بپرهيزيد ، چرا كه این گیاه بعد از مدتی به مکانی که در آن قرار دارد عادت می کند و جا به جايي  ممکن است ضربه ي جبران ناپذیری به گیاه وارد کند و باعث زرد شدن برگ هاي آن شود.

+ نوشته شده در  چهارشنبه نوزدهم بهمن 1390ساعت 11:8 AM  توسط جلال ربانی  | 

کاکتوس و آلوئه ورا

یکی از گل های زیبا و همیشه سبز که نگهداری آن برای همه گل دوست ها آسان است، کاکتوس است. این گیاه کوچک خاردار، علاوه بر گل های قشنگ و زیبایی که دارد، از خواص دیگری هم برخوردار است از جمله استفاده از میوه آن برای خوردن یا مصرف آن در داروهای شیمیایی یا تاثیر آن در تصفیه هوا. کاکتوس خود یک طبیعت کوچک و گویاست.
خیلی ها زیبایی گیاه کاکتوس را چندان منطبق با معیارهای زیباشناسی معمول نمی دانند، اما در مقابل، عده دیگری هم هستند که با عشق و علاقه ای عجیب به گردآوری و تربیت این گیاه صبور، مقاوم و زیبا می پردازند و پرورش کاکتوس را سرگرمی دلپذیری می دانند. پس از جنگ جهانی دوم، شمار دوستداران و پرورش دهندگان کاکتوس افزایش یافت تا آنجا که حتی انجمن های بزرگی در بعضی کشورها پا گرفت که به طور تخصصی به کار پرورش و نگهداری کاکتوس پرداختند. در ایران هم بخصوص در سه دهه گذشته کاکتوس طرفداران زیادی پیدا کرده است و عده زیادی به کشت، بازپروری و نگاهداری کاکتوس پرداخته اند.
کاکتوس ها انواع بسیار متنوع و مختلفی دارند و هر یک از گونه های آنها نیز ارزش خاص خود را دارد. بعضی انواع کاکتوس به اسم های طنزآمیز عامیانه ای نظیر گل مار، زبان مادرشوهر، صندلی مادرزن و … مشهورند و از همین رهگذر جذابیت های دیگری هم برای این گیاه به وجود آمده است.
کاکتوس ها از گیاهان کم توقع هستند و اگر در شرایط مطلوب قرار بگیرند و حداقل نیازهای آنها تامین شود گل می دهند. این گیاه پس از رده ارکیده ها، بزرگ ترین تیره گیاهان را پدید آورده اند و زادگاه اصلی آنها قاره آمریکاست. کاکتوس ها گیاهانی دارای خارهای بزرگ هستند که در حقیقت خار آنها برگشان است.
این گیاهان از گروه گیاهان گوشتی و از رده دولپه ای های جدا گلبرگ هستند. ساقه این گیاهان بسیار ضخیم و گاه از حالت استوانه خارج شده و شکل اصلی خود را از دست می دهد. در دشت های بزرگ و جنگل های آفریقای جنوبی، استرالیا، مکزیک و پاراگوئه که در بیشتر ایام سال، آب و هوا خشک است کاکتوس ها به وفور رشد می کنند. علاوه بر این کاکتوس بومی کناره های اقیانوس اطلس و پهنه های مدیترانه ای به ویژه جزایر قناری بین اسپانیا و شمال آفریقا نیز هستند. تنها در بیابان های قاره آمریکا بیش از یکهزار گونه کاکتوس با شکل ها، اندازه ها و رنگ های گوناگون زیست می کنند. آرژانتین، شیلی، پرو و بولیوی نیز از جمله کشورهای شناخته شده در پرورش کاکتوس هستند و گاه گونه های بسیار غول پیکری از کاکتوس ها در این مناطق رشد می کنند. بلندی این درخت ها گاهی به ۱۵الی۲۰متر می رسد.
در جنگل های برزیل بعضی از کاکتوس ها به صورت اپی فیت هستند (در تنه های درختان زندگی می کنند) و ظاهر بسیار شگفت انگیزی دارند. مهمترین ویژگی این گیاه تحمل و صبوری آنهاست و خود را با همه شرایط نامساعد محیطی سازگار می کند و مصداق بارز بیشترین استفاده از حداقل امکانات است. حتی از اندک رطوبتی، بیشترین استفاده را می کنند و با کمترین مقدار آب و مواد غذایی زنده می مانند بی آنکه زیبایی و طراوت خود را از دست بدهند. خارها هم یکی دیگر از ویژگی های شناخته شده کاکتوس هاست که گاهی به صورت رنگی هستند و در طول شب رطوبت هوا را جذب می کنند و آب را در آوندهای گیاه و از آنجا به ریشه ها هدایت می کنند.
البته همه کاکتوس ها خاردار نیستند. گل های کاکتوس عموما درخشان و بزرگ اند ولی عمر بسیار کوتاهی دارند. گل ها به رنگ های سرخ، صورتی، ارغوانی، زرد طلایی و سبز یافت می شوند و بیشتر در فصل بهار و تابستان باز و در بعضی از گونه های آن در فصل پاییز و زمستان نمایان می شوند. این گیاه به سه زیر خانواده پرسکید، اوپنسید و سرئه تقسیم می شود که خانواده پرسکید تنها کاکتوس برگ دار است و برگ های آن شبیه برگ مرکبات به رنگ های متنوع و گل های سفید آن شبیه به گیاهان خانواده رزاسر است.
خانواده اوپنسید که به فارسی کاکتوس هایی راکتی می نامند در برگیرنده انواع کاکتوس های برگ پهن، راکتی، زرد، راکت درشت و کوچک هستند، این دسته گاهی در مناطق گرمسیری میوه های خوراکی تولید می کنند که مصارف دارویی دارد. خانواده سرئه که به صورت کشیده و مخروطی هستند در مناطق سردسیری و در فضای گلخانه ها قابل حفاظت و نگهداری است و به دلیل خارهای گزنده و حساسیت زا ایجاد مشکل می کنند پس آنها را در منزل از دسترس بچه ها دور نگه دارید. مامیلاریا از جمله کاکتوس های کوچک و ریز هستند که گل دهی منظم هر ساله دارند.
این کاکتوس بسیار کوچک و دارای فرم دایره ای هستند. گیاهکی توپی که به کاکتوس شباهت دارد عینا شبیه یک تخته سنگ است که از وسط آن یک گل خارج شده است (شبیه کاکتوس) بعضی از انواع کاکتوس در هوای آزاد در شهر تهران بسیار خوب رشد می کنند و ماندگاری بالایی دارند. نمونه هایی از آن را در پارک ها می توان یافت. بعضی از کاکتوس ها به شکل توپ هستند و تیغ های آن به رنگ های سفید یا زرد روی گیاه نمایان است. معروف ترین آنها کاکتوس توپ طلایی است که گاهی اوقات بزرگی آنها به اندازه یک هندوانه بزرگ است. نوع دیگر آن ماری است که به طول یک تا یک و نیم متر می رسد و تنوع در این گیاه بسیار زیاد است. آبدهی این گیاه در تهران در فصل تابستان یکبار در هفته و در فصل زمستان ماهی یک مرتبه است.

● کاکتوس در تاریخ

یک نوع دیگر از کاکتوس ها آلوئه ورا ست که سابقه ای بسیار طولانی و درخشان دارد و متعلق به چهار هزار سال پیش از میلاد مسیح است و در غار نوشته ها و کنده کاری های روی ظروف در معابد باستانی مصر اشاره ای به این گیاه شده است.
در افسانه های به جای مانده از مصر باستان آلوئه ورا را گیاهی گرامی می دانستند که افراد برای حضور در مراسم پس از مرگ یک فرعون باید تحفه ای از برگ آلوئه ورا تقدیم می کردند، اما مصریان باستان تنها ملتی نبودند که آلوئه ورا را می شناختند.
ارسطو یکی از طرفداران بسیار معتقد خواص آلوئه ورا بود او رایزن الکساندر کبیر نیز بود. و ارزشی که او برای آلوئه ورا قائل بود، آنقدر بود که در سال ۳۳۳قبل از میلاد، الکساندر را متقاعد کرد جزیره سوکوترا در اقیانوس هند را تصرف کند. این جزیره به دلیل رویش آلوئه ورا از شهرت بسیاری برخوردار بود و در آن زمان برای درمان زخم های سربازان در سپاه الکساندر از آلوئه ورا استفاده می کردند.

● خواص درمانی

ژل آلوئه ورا برای درمان بسیاری از بیماری ها مفید است. از آن جمله می توان به درمان اگزما و سایر مشکلات و حتی عفونت های پوستی، سرمازدگی، سوختگی، ترمیم جای عمل سزارین، هموروئید و انواع دیابت اشاره کرد. در بسیاری از نقاط جهان هنوز هم مسلمانان در بازگشت از سفر حج برگ های آلوئه ورا را بالای در خانه هایشان آویزان می کنند. آلوئه ورا به معنای ماده تلخ درخشان است که از کلمه عربی آموئه گرفته شده است.
این گیاه از خانواده سوسن است و ظاهری شبیه به کاکتوس دارد و گیاهی دائمی، گوشتی و آبدار است که حداکثر حدود دو متر ارتفاع با برگ های پهن و تیغ دار دارد که اگر تیغ هایی را که در لبه برگ ها قرار دارند جدا کنیم از جای خالی آنها ژلی ترشح می کند که تمام خواص گیاه در آن نهفته است. از این گیاه می توانید در درمان انواع میگرن تا سوءهاضمه و درمان جوش ها استفاده کنید. اغلب مردم این گیاه را به عنوان یکی از مواد سازنده محصولات آرایشی مثل ضدآفتاب و مرطوب کننده ها می شناسند و متخصصان تغذیه مصارف خوراکی آلوئه ورا را به اندازه مصارف خارجی آن مفید و متعدد می دانند و آن را به اشکال مختلف ازجمله عصاره، ژل، کپسول و پودر عرضه می کنند.
از این گیاه تا حالا هیچ گونه عوارض سوء مشاهده نشده است ولی پزشکان مصرف خوراکی آن را در طول بارداری و شیردهی برای خانم ها منع کرده اند. گیاه آلوئه ورا یا صبوی زرد می تواند با تامین مایعات مورد نیاز بدن به سربازان مجروح در میدان های جنگ کمک کند تا زمان دریافت خون زنده بمانند. عصاره برگ های این گیاه نیروی مورد نیاز برای جریان یافتن خون درون رگ ها را کاهش می دهد و با ایجاد پوششی روی گلبول های خون یا درون رگ ها یا کاهش تلاطم در جریان خون تاثیرگذار است و می تواند در هر بیماری که با اختلال در گردش خون مرتبط باشد کاربرد داشته باشد.

● شرایط نگاهداری

ترکیب خاکی کاکتوس ها، باید شنی رسی و درصد بیشتری از شن یا سنگریزه باشد. آبیاری این گیاه نسبت به دیگر گیاهان منظم و با فاصله است، در مناطق گرم و پرنور رشد می کند و محیط های کم نور باعث می شود که رشد علفی پیدا کند و منظره ظاهری آنها از حالت کاکتوس بودن خارج شود. نور مستقیم آفتاب و هفته ای دوبار آبیاری به اندازه ای که خاک گلدان مرطوب شود برای شاداب نگه داشتن کاکتوس ها کافی است. نباید فراموش کنیم که کاکتوس برای زنده ماندن به نور کافی احتیاج دارد و اگر در سایه نگهداری شود، بلند و باریک شده و درنهایت می پوسد.
به همین دلیل لازم است که گلدان خود را در تابستان و بهار در مقابل پنجره جنوبی و زمستان و پاییز در مقابل پنجره شمالی نگهداری کنید البته اگر کاکتوس را در فضای خارج از آپارتمان نگه می دارید باید ظهر تابستان برای جلوگیری از سوختگی آن را به محلی خنک تر منتقل کنید و در زمستان نیز باید مراقب یخ زدگی آن بود. برای تغییر گلدان، فصل بهار و پاییز بهترین زمان برای این کار است. وقتی ریشه کاکتوس از سطح خاک پدیدار شد، نشان دهنده این است که گلدان گیاه باید بزرگ تر شود و برای این کار یک قسمت خاک باغچه، دو قسمت خاک برگ و یک قسمت شن ریز را مخلوط کنید و اطراف ریشه های گیاه را در گلدان جدید بپوشانید.

تکثیر کاکتوس ها
تکثیر این گیاه به دو صورت است؛ جنسی و غیرجنسی. در تکثیر بذری کاکتوس ها بذرها باید قوه مناسبی داشته باشند، یعنی تعداد جوانه زنی گیاه در زمان معین به اندازه قابل قبول باشد و نحوه کشت طوری باشد که بذرهای ریز بتوانند جوانه بزنند بعد آنها را در سبدهای پلاستیکی کم عمق با یک خاک بسیار سبک کشت می کنند.
قلمه زدن عمده ترین تکثیر رویشی کاکتوس هاست که به فصل بستگی دارد و بهترین فصل برای آن اوایل تابستان است، به طوری که آنها را در یک بسته سبک و محیط با رطوبت کافی با آبیاری منظم کشت می کنند، اما قبل از اینکه قلمه کاکتوس مخصوصا کاکتوس های گوشتی نظیر سرئوس ها وارد خاک شوند باید شیرابه گیاه را قطع کرد. برای انجام چنین عملی قبلا قطعات جدا شده یا قلمه های کاکتوس را به مدت چندین ساعت در معرض تابش مستقیم آفتاب در تابستان قرار می دادند تا اینکه جریان شیرابه قطع می شد و سپس اقدام به کشت آن می کردند، اما امروزه قلمه ها را در آب ولرم حدود ۴۵درجه سانتیگراد قرار می دهند تا جریان شیرابه قلمه ها قطع شود.
● بیماری ها

لهیدگی و نرم شدن تنه از بیماری های شایع کاکتوس هاست که غالبا منجر به نابودی گیاه می شود، اما راهی هست که بدون استفاده از سم و قارچکش بشود کاکتوس بیمار را درمان کرد. فقط نیاز به چند روز گرمای طاقت فرسای تابستانی دارید. ابتدا گلدان گیاه بیمار را در آغاز فصل رشد (اسفند و فروردین) تعویض کنید این کار باید با تعویض کامل خاک گلدان و شست وشوی ریشه ها صورت گیرد ریشه ها را دقایقی داخل ظرف آبی غرقاب کنید. خاک نو حتما باید از خاک سبک یا به عبارتی خاک ماسه ای باشد.
پس از تعویض گلدان کاکتوس را در فضای باز و محلی آفتابی قرار دهید. اگر کاکتوس تان به آفتاب مستقیم عادت دارد آن را بیرون از خانه و در مجاور پنجره جنوبی قرار دهید در غیر این صورت ابتدا با افزایش تدریجی تابش مستقیم آفتاب بر گیاه آن را به آفتاب مستقیم عادت دهید. آبیاری را هفته ای یک یا دو بار ادامه دهید تا روزهای گرم تابستان با دمای بالای ۴۰درجه سانتیگراد فرا برسد.
کاکتوس بیمار که تاکنون پیکری چروکیده و پوسیده مانند دارد پس از طی چند روز گرمای طاقت فرسا در زیر تابش مستقیم آفتاب در حالی که شما هفته ای یک یا دو بار آن را آبیاری می کنید، شروع به جذب آب و فربه شدن می کند. تنه چروکیده و نرم پس از مدتی مثل سنگ محکم شده و حتی در همان سال رشد گیاه آغاز می شود. به نظر می رسد قارچ های بیماری زا تحمل درجه حرارت بالا و تابش داغ آفتاب را نداشته و نابود می شوند. کاکتوس هایی که این فرآیند را طی می کنند از کاکتوس های دیگر مقاوم تر و سخت جان تر خواهند بود

+ نوشته شده در  چهارشنبه نوزدهم بهمن 1390ساعت 10:55 AM  توسط جلال ربانی  | 

Pelargonium شمعدانی

شمعدانی
مشخصات:
اسم علمی این گیاه Pelargonium ، از خانواده Geraniaceae میباشد. گونه های این جنس همگی بومی آفریقا‌ی جنوبی مخصوصا ناحیه کاپ هستند. هیبریدهایی از این جنس که به عنوان گیاه آپارتمانی استفاده می‌شوند. معمولا چند ساله بوده و ارتفاع آن ها در طبیعت در حدود یک تا ۲ متر هم می رسد شمعدانی برگهای بزرگ، کرکدار و کروی دارد گل ها بزرگ و به رنگ سفید، قرمز و بنفش و به شکل گل آذین چتر ساده روی ساقه ظاهر می شوند.

مراقبت: این گیاه به نور زیاد، گرمای معمولی، آبیاری فراوان، رطوبت کم تا متوسط خاک قلیایی احتیاج دارد.

کود: کود مورد نیاز شمعدانی را باید به میزان ۵ گرم در لیتر، هر هفته یکبار، از اردیبهشت تا شهریور، مصرف کرد.

خاک: مخلوطی از خاک جنگلی ، تورب و ماسه، برای رشد و نمو گیاه شمعدانی مناسب می باشد. این خاک باید بدون ماده آهکی باشد.

ازدیاد: انواع شمعدانی را می توانید به آسانی از اوایل تا اواخر تابستان تکثیر نمائید. قلمه های انتهایی ساقه را با یک چاقوی تیز به طول ۱۰ سانتیمتر جدا کنید و سپس انتهای قلمه را پس از جدا کردن برگهای پایینی در پودر هورمون ریشه زایی فرو برده و در گلدانی با قطر دهانه ۹ سانتیمتر، حاوی کمپوست بذر و قلمه قرار دهید. لازم است فقط کمی، مرطوب نگهدارید. ریشه دهی قلمه شمعدانی یک ماه طول خواهد کشید. دمای محیط را در این مدت روی ۱۸ درجه سانتیگراد تنظیم کنید. زمانی که ریشه ها رشد کردند، گیاه را در گلدانی با قطر دهانه ۱۳سانتیمتر، حاوی کمپوست با پایه پیت، بکارید. به خاطر داشته باشید قبل از هر آبیاری خاک گلدان تقریبا خشک شده باشد.

+ نوشته شده در  سه شنبه یازدهم بهمن 1390ساعت 12:26 PM  توسط جلال ربانی  | 

نگه داری و تکثیر گیاه گوشتی گل ناز

 

این گیاه از خانواده گیاهان گوشتی (در دو گونه ساده سبز رنگ و دورنگ سبز و سفید) می‌باشد، گیاهان گوشتی گیاهانی هستند که دارای برگها و ساقه های ضخیم و آبدارند. از آنجایی که شباهتهای زیادی به کاکتوسها دارند، گاهی با یکدیگر اشتباه می شوند اما نسبت به کاکتوسها سرعت رشد بیشتری داشته و تکثیر آن سریعتر انجام می‌پذیرد. گیاهان گوشتی مانند کاکتوسها بسیار مقاومند، زیرا اغلبشان به نواحی گرم و کم آب تعلق دارند. با توجه به اینکه این گیاهان می توانند برای مواقع کم آبی مقدار زیادی آب در برگهای خود ذخیره کنند، شرایط نگهداری آنها نیز تا حدودی با کاکتوسها مشابه است. تفاوت گیاهان گوشتی و کاکتوسها در برگهایشان است. کاکتوسها برگ مشخصی ندارند، در حالی که برگ گیاهان گوشتی تا حدودی مشخص است. این گیاه را می‌توان به راحتی در آپارتمان پرورش داد. بهترین فصل برای کاشت این گیاه اواخر زمستان است. طریقه ازدیاد این گیاه قلمه و کاشت بذر می باشد. که برا ی قلمه زدن شاخه‌های 10سانتیمتری را از گیاه اصلی جدا کرده و فاصله 3سانتی انتهایی را از برگ خالی کرده و آن را در خاک برگ که دارای زهکشی مناسب باشد قرار داده و خاک گلدان را مرطوب نگه می‌داریم (رطوبت زیاد باعث گندیدگی ساقه از انتها می‌شود هرچند که برگها شاداب باشند)، بعد از مدت 10 روز گیاه شروع به ریشه زدن می‌کند.برای کاشت دانه این گیاه، گلدانی را در اندازه متوسط انتخاب کرده و بذرها را در عمق ۲۰ سانتیمتری خاک بکارید. خاک غنی از خاک برگ، ماسه و کود آلی برای کاشت این گیاه توصیه می شود.

گلدان ها را در مکانی نورگیر و گرم قرار داده و حداقل یکبار در هفته آن را آبیاری کنید. دقت کنید قبل از آبیاری مجدد خاک گلدان خشک باشد.

استفاده از کودهای محلول هر سه هفته یکبار برای رشد بهتر گیاه توصیه می شود. PH خاک بهتر است بین شش تا شش و نیم باشد. از خصوصیات گل ناز آویختگی ساقه هایش است که موجب زینت اطراف گلدان و یا کناره تراس می گردد.

+ نوشته شده در  سه شنبه یازدهم بهمن 1390ساعت 1:9 AM  توسط جلال ربانی  | 

بنفشه آفزیقایی

بنفشه آفریقایی:

 

گفته شده این گیاه اول بار در سال 1892 توسط یك نظامی آلمانی به نام «سنت پل» در تانزانیا شناسایی شد، به همین دلیل نام سنت پـُلیا برای آن انتخاب گردید.

بنفشه آفريقايي يكي اززيباترين گياهان گلداراست كه نه تنها داراي گلهايي زيبا بلكه شاخ و برگ آن نيز ازجذابيت خاصي برخورداراست . پرورش بنفشه آفريقائي اصلي كاردشواري است ولي واريته ها و هيبريدهاي جديد آن قويتر و پرگل تر مي باشند و درصورت رعايت برخي اصول،پرورش آنها موفقيت آميز خواهد بود.

اندازه گیاه در جنس های مختلف متفاوت است. رنگ گل هایش متنوع بوده و در طول سال گل می دهد.

این گیاه بسیار دوستدار روشنایی است؛ در زمستان باید از نور كامل آفتاب بهره مند شود اما بهتر است در تابستان از تابش مستقیم آفتاب محافظت گردد. در صورتی كه بخواهیم بنفشه آفریقایی را در محیط سرپوشیده و كم نور پرورش دهیم می توانیم از لامپ های فلورسنت (مهتابی) استفاده كنیم، این لامپ ها باید در فاصله سی تا چهل سانتی متری گیاه نصب شوند. لازم نیست چراغ ها به طور مرتب روشن باشند، بلكه می توانید در ساعات مشخص چراغ ها را خاموش كنید. مزیت استفاده از نور مصنوعی نسبت به نور آفتاب اینست كه برگ ها دچار سوختگی نخواهند شد.

در مورد مقدار آب و فاصله زمانی بین دو آبیاری عواملی چون نور، گرما، خاك، جنس و حجم گلدان و سن گیاه دخالت دارد. ریشه بنفشه آفریقایی نسبت به آب زیاد حساس است و دچار پوسیدگی می گردد. بنابراین بهتر است در مورد مقدار و دفعات آبیاری توجه بیشتری داشته باشید و این كار را با دقت و احتیاط كامل انجام دهید.

بهترین زمان برای آبیاری بنفشه آفریقایی موقعی است كه خاك كاملاً خشك شده و گیاه احتیاج زیادی به آب داشته باشد؛ اگر هنوز خاك خیس است به گیاه آب ندهید. با لمس كردن خاك می توانید از خشكی آن مطمئن شوید. مقدار آب در هر مرتبه آبیاری باید به اندازه ای باشد كه آب از منفذ زیر گلدان خارج نشود.

از پاشیدن آب روی برگ های گیاه خودداری كنید.

یكی از روش هایی كه امروزه برای آبیاری بنفشه آفریقایی مرسوم شده، استفاده از زیر گلدانیِ گود است. در این روش زیر گلدانی را از آب پر كنید، بعد از پانزده دقیقه آب از راه منفذ كف گلدان جذب خاك می گردد. بعد آب اضافی زیر گلدانی را خالی كنید.

برای پرورش بنفشه آفریقایی از خاكبرگ آماده استفاده كنید.

در فصول گرم هر پانزده روز یك بار به وسیله غذاهای كمكی، گیاه را تقویت كنید.

گلدان مناسب با توجه به حساسيت اين گياه نسبت به سرما بهتر است آنها را در گلدانهاي پلاستيك پرورش دهيم و ازگلدانهاي سفالي استفاده نكنيم زيرا سفال در طول ماههاي سرد،سرما را جذب مي كند و نتيجه اين تنش سرمايي در گياه قهوه اي شدن و مرگ برگها است. در صورت ضرورت تعويض گلدان اين كار را در بهار انجام دهيد

كوددهي بنفشه هاي آفريقايي را بايد درهر آبياري با يك كود رقيق حاوي فسفر بالا(14-12-36) تغذيه نمود. هيچگاه غلظت كود را از ميزان توصيه شده بالاتر نبريد و خاك را هر2تا3 ماه يكبار شستشو دهيد و اجازه دهيد خاك با خروج كامل آب از زهكش كف گلدان كاملاً شسته شود.با اجراي يك برنامه كود دهي منظم و مداوم املاح در خاك گلدان تجمع مي يابند و در صورت عدم شستشوي خاك، ريشه ها صدمه مي بينند.

بنفشه آفریقایی هوای تازه را دوست دارد البته نباید در مسیر کوران باد قرار گیرد.

بنفشه آفریقایی نسبت به خیس بودن برگ ها حساسیت دارد و نباید آب روی برگ هایش پاشیده شود. در صورتی كه حجم گلدان بزرگ باشد یا خاك از مواد غذایی كافی برخوردار نگردد، گیاه گل نمی دهد یا این كه گل ها ریز و كوچك می مانند. در این صورت بعد از تعویض گلدان و اضافه نمودن مواد غذایی به خاك، گیاه را تقویت كنید. گل های پژمرده و كوچك را جدا كنید.

مهمترین بیماری های بنفشه آفریقایی منشاء ویروسی یا قارچی دارند.رطوبت زیاد موجب انتشار بیماری های قارچی می شود. نوعی قارچ به نام فتیوم التیموم PHTHIUM-ULTIMUM موجب پوسیدگی قسمت های بالایی گیاه می گردد. اسیدی بودن خاك، نداشتن زهكشی مناسب و خیس شدن برگ ها این بیماری را شدت می دهد.اگر گیاه در محیط بسته و بدون تهویه قرار بگیرد یا رطوبت نسبی هوا زیاد باشد، و همچنین قرار گرفتن در سرمای زیاد و گرمای بیش از اندازه روز و تاریكی های طولانی موجب شیوع قارچ های سفید رنگ می گردد. علامت این بیماری، خاكستری و گرد آلود شدن سطح برگهاست. اسپری نمودن سموم قارچ كش روی برگ های آلوده و نگهداری صحیح گیاه، موجب بهبودی و سلامتی بنفشه آفریقایی می گردد.

بيماري پوسيدگي ريشه بنفشه افريقايي : اين بيماري كه بوسيله قارچnicotian Var.parasiti Phytophthora ايجادمي شود،يك بيماري مخرب درمراكز پرورش بنفشه افريقايي Saintpaulia ionantha به شمار مي رود.علائم بيماري در قسمتهاي هوايي گياه بصورت توقف رشد،پژمردگي و پوسيدگي نرمي به رنگ قهوه اي متمايل به سياه در ناحيه طوقه و همچنين در قسمت ريشه مشاهده مي شود،اين علائم به تدريج به سمت دمبرگ و برگ انتقال مي بايد. اولين تحقيق جامع برروي اين بيماري درسال 1973درآلمان توسط Plate و Kroberانجام شد. درايالات كاليفرنيا، فلوريدا و كلرادوي آمريكا نيزبراي پرورش اين گياه مشكلات بسياري وجود دارد. اين بيماري درايران براي اولين باردرسال 1370،درمراكزپرورش بنفشه افريقايي تهران،با خسارت فراوان مشاهده گرديد و عامل بيماري نيزازمراكزمختلف به طور مكررتوسط نگارنده گزارش شد.كولتيوارهاي بنفشه افريقايي نسبت به پوسيدگي فيتوفترايي داراي حساسيتهاي بسيار متفاوت مي باشند و براين اساس به چهار گروه،بسيارمقاوم،مقاوم،حساس و بسيارحساس تقسيم مي شوند. مبارزه با بيماري ابتدا براساس رعايت بهداشت و بكاربردن ريشه هاي عاري ازآلودگي صورت گرفت، بعدها تحقيقات وسيعي درمورد استفاده ازقارچ كشها بمنظورمبارزه با بيماري انجام پذيرفت.از بين سموم مورد آزمايش اتريديازول(Truban 30 wp) و پراكسي كلر(Nurelle 7.2 EC) همراه با آبياري و همچنين محلول پاشي قسمتهاي هوايي گياه با استفاده ازpyroxyclor بهترين نتايج را ازخود نشان داد.محلول پاشي قسمتهاي هوايي به منظور حفاظت گياهان با استفاده ازقارچ كشهاي كاپتان (Captan 50 wp)،كلروتالونيل(Daconil 2787 75 wp) ومانكوزب(Dithane M-45 80wp) نيزنتيجه بسيارعالي درمبارزه داشته است. با توجه به نايابي پيروكسي كلرمي توان ازمتالاكسيل(Subdue 2 E) وفوزتيل آلومينيوم(Aliette) كه اثر مشابهي برضد بيماريهاي فيتوفترايي دارند،استفاده نمود.

لکه‌های قهوه‌ای روی برگها مشاهده می‌شوند: غبار پاشی در آفتاب و یا آبیاری از بالا عامل آن است. گیاه احتیاج به غبارپاشی ندارد و آبیاری طبق روش گفته شده انجام گیرد.

لکه‌های قهوه‌ای روی برگها مشاهده می‌شوند: غبار پاشی در آفتاب و یا آبیاری از بالا عامل آن است. گیاه احتیاج به غبارپاشی ندارد و آبیاری طبق روش گفته شده انجام گیرد.

برگها پیچیده ، خشک و خم شده‌اند: هوا گرم و خشک و احتیاج به آبیاری دارد. هرگز غبار پاشی نکنید.

برگها پژمرده و خم می‌شوند: هوا سرد است. گیاه را به محل گرمتری منتقل کنید.

تمام شرایط مساعد ولی گیاه گل نمی‌دهد: گیاه را کود دهی نمایید

گلها شفاف و کمرنگ شده‌اند: عامل آن غبار پاشی است. این گیاه را غبار پاشی نکنید

گلها و برگهای گیاه می‌پوسند: آبیاری زیاد از اندازه است. در تمام طول سال هفته‌ای دوبار آبیاری کافی است.

برگهای جدید ریز و تعداد آنها زیاد است: احتیاج به تعویض گلدان دارد. گلدان را با یک اندازه بزرگتر تعویض نمایید

گیاه سالم و گل نمی‌دهد: گلدانها خیلی بزرگ انتخاب شده است تا دو سال آینده گلدانها را تعویض نکنید.

برگها رنگ پریده هستند: یا نور زیاد است یا احتیاج به کود دهی دارد. گیاه را به محلی با نور غیر مستقیم منتقل کنید.

برگها سیاه می‌شوند: عامل آن استفاده از مواد براق کننده شیمیایی است. از آنها استفاده نکنید. برای تمییز نمودن برگها از برس نرم مخصوص استفاده نمایید.

برای ازدیاد بنفشه آفریقایی می توانید از سه روش كاشت بذر، قلمه برگ و تقسیم بوته استفاده كنید.

روش قلمه برگ یكی از بهترین و آسان ترین روش های تكثیر بنفشه آفریقایی است. زمان مناسب برای این نوع تكثیر فصل تابستان استدر این روش ابتدا بهترین برگ ها را انتخاب كنید و آنها را با قیچی یا چاقو از انتهای دُمبرگ بچینیدبرگ بریده شده را از ناحیه دُمبرگ در آب قرار دهید تا ریشه دار شود.قلمه ها را در خاك هم می توانید ریشه دار كنید. بهتر است قلمه ها را از قسمت میانی ساقه بردارید. مناسب ترین درجه حرارت برای ریشه زایی قلمه ها 25 درجه سانتیگراد است.قراردادن نایلون روی گلدانی كه قلمه ها در آن كاشته شده اند موجب افزایش رطوبت نسبی می شود و به سرعتِ ریشه زایی كمك می كند. در شرایط مناسب، قلمه برگ بعد از پانزده روز تا یك ماه دارای ریشه می شود.

تقسیم بوته این روش راه ساده ای برای ازدیاد بنفشه آفریقایی است. زمانی كه گیاه بنفشه آفریقایی رشد كافی كرد از كنار بوته، پاجوش های كوچكی رشد می كند كه می توانید از آنها برای ازدیاد گیاه استفاده كنید.

با استفاده از نور مصنوعی و تنظیم درجه حرارت مناسب می توان در هر زمانی به تکثیر از روش كاشت بذر اقدام كرد. برای كاشت بذر در شرایط مصنوعی، درجه حرارت را روی 25 – 20 درجه سانتیگراد تنظیم نمایید و روزانه به مدت دوازده ساعت چراغ ها را روشن كنید. همه روزه قدری آب روی خاك اسپری كنید.

اصطلاحات تخصصی علوم در مورد بنفشه آفریقایی :
تاکسونومی: گیاه گل بنفشه آفریقایی بر حسب خویشاوندی با سایر گیاهان رده بندی می‌شود و جایگاه این گیاه از نظر رده بندی در سطح گونه مشخص می‌شود. مورفولوژی: تنوع ریختی گیاه گل بنفشه آفریقایی مطالعه می‌شود. و به عبارتی مطالعه تنوع ریختی گیاه بنفشه آفریقایی باعث می‌شود تا بدانیم که با شرایط متفاوت در زیستگاههای مختلف سازگاری این گیاه چگونه صورت می‌گیرد. آناتومی: ساختمان داخلی گیاه گل بنفشه آفریقایی مطالعه می‌شود. مورفوژنز: از ابتدای تشکیل سلول تخم بنفشه آفریقایی تا بوجود آمدن شکل آویز بررسی می‌شود. فیزیولوژی: نحوه کار و فعالیت گیاه بنفشه آفریقایی از سطح اندامکهای درون سلول تا بافتها - اندامها و خود گیاه بنفشه آفریقایی مطالعه می‌شود. سیتولوژی: به مطالعه درباره رشد – تولید مثل و رفتار سلول گیاه بنفشه آفریقایی می‌پردازد. اکولوژی: به مطالعه چگونگی سازش گیاه بنفشه آفریقایی با محیط و ارتباط آنها با یکدیگر می‌پردازد. ژنتیک: چگونگی انتقال صفات وراثتی و عوامل انتقال دهنده و ساختار شیمیایی این عوامل را در گیاه بنفشه آفریقایی بررسی می‌کند.


: منابع  

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و پنجم دی 1390ساعت 12:46 PM  توسط جلال ربانی  |